Hoofdstuk 9

Een paar honderd jaar vlogen weer voorbij en onze Brouwkabouter met zijn zwevende bok scheerde op een kille morgen langsheen rotsachtige hoge heuvels en besefte nog niet ten volle dat dit de “Rocky Mountains” zouden genoemd worden. Pas veel later vernam hij van een Spaanse tante dat die provincie in haar taal de naam “Montana” mee kreeg. Jong geleerd en oud gedaan. Toen onze kabouter van op een granieten spits (Granite Peak 3901m) naar beneden keek en weids uitgestrekte weilanden zag, waar het krioelde van beestjes, net als duizenden samengepakte mierennesten. Hij zweefde met zijn vliegende bok vanuit die Rocky Mountains naar de lagere landerijen, en besefte plots dat deze mierenhoop gewoon kudden waren van viervoetige runderen waarvan hij de grote en hun gewicht volledig verkeerd had ingeschat. Sommige behaarde kolossen waren wel drie meter lang en zeker twee meter hoog met een gewicht tot 1000 kg.  Ze verplaatsten zich georganiseerd in grote kudden. En pas op ! Zeg vooral niet Buffalo tegen een  Amerikaanse Bison, of uw tijd is er geweest. Die beesten liepen in die tijd nog vrij rond en ze waren met honderd duizenden.

De National Bison Range (NBR) is in 1908 opgericht ter bescherming van deze uitzonderlijke soort. De NBR is één van de oudste Nationale wildparken in de U.S.A. Tijd om het eens te vragen aan de plaatselijke bevolking.

Tussen de alpiene graslanden vol bloemen en bossen met grootwild landde onze Brouwkabouter bij een autochtone indianenstam die zich de Crows noemden. Dit was een volk die zich van dappere jagers op bisons, via vele stammenruzies en koloniale oorlogen, kon omvormen tot heldhaftige krijgers. De naam “Boze mannen” was er niet onbekend.

John Merin Bozeman (1837 –1867) was een vroege Montana-pionier en hielp aan de verwezenlijking van de Bozemanroute (Bozeman Trail) naar de goudvelden in het Zuidwesten van Montana. Dit ging gepaard met zware gevechten tegen de plaatselijke indianen. Het stadje Bozeman (MT) met 40.000 inwoners, doet nog aan deze negentieneeuwse Goldrace herinneren.

  Onze Vliegende Brouwkabouter kwam toen ook te weten dat in die streek in 1998 zijn twee trouwe vrienden Chris en Pierre uit Achouffe, daar hun eerste fabuleuze “Intercontinental collaboration Brew” zouden beleven, samen met de “Big Hole Brewing Company”, ondertussen helaas verdwenen. De Big Hole headstrong Pale Ale werd speciaal opgedragen aan de Amerikaanse Bison. Samen met hun Amerikaanse invoerder van Lachouffe, Jeff Dafoe, werd het Bisonbier in een klein brouwerijtje van amper 7 hectoliter uitgeprobeerd. Een roeispaan deed dienst als roerstok en THE BIG BOOGALOO  werd uitsluitend in vaten afgevuld. Een etiket werd hiervan uiteraard nooit gemaakt. Deze speciale gebeurtenis speelde zich af in Belgrade, in de nabijheid van de vlieghaven van Bozeman.

Maar de vliegende bok en zijn Brouwkabouter bleven zoeken naar parmantig en smaakvol gezelschap en maakten sensibele vriendschappen om het innig geestdriftig brouwgevoel van de gemiddelde Amerikaan te bevroeden. Cheers!

Klik op de foto om ze groter te zien.